تبلیغات
Parasarica پره سریکا - غذاهای محلی

همه چیز در مورد پره سر

 
 
دوستِم‌ گرچ‌ِ اِم‌ دنیان‌َ خشیمون‌           هَم‌َ دلدادَه ی‌ ام‌ دلكشیمون‌

چ‌ِ فایده عاقبت‌ با حسرت‌ و درد            دنیاكا كوچ‌ بَكَردیمون‌ بشیمون‌


استفاده از مطالب این وبسایت فقط با ذکر منبع مجاز میباشد!

دوستان لطفا حتما مارا از نظرات ارزشمند خود بهره مند سازید!


parasarica.ir


parasarica@gmail.com

:: خبر: طاووسک پره سر به زیستگاهش برگشت
:: آموزش: ضرب المثل تالشی 16
:: شرکت چوکا
:: تحریف نام ایسپیه مزگت
:: ایسپیهَ مَزگَت (مهندس رامین باباپور شکره دشت)
:: گالری تصاویر: ایسپیه مزگت
:: آموزش: ضرب المثل تالشی 16
:: دیوار 47 پره سر
:: خبر : نگرانی از تخریب جنگل های گیلان با ساخت سد شفارود (+جوابیه)
:: آشنایی با سد مخزنی شفارود
:: یک دانستنی از سه شنبه بازار
:: آموزش: ضرب المثل تالشی 15
:: آموزش: ضرب المثل تالشی 14
:: آموزش: ضرب المثل تالشی 13
:: آموزش: ضرب المثل تالشی 12
:: آموزش: ضرب المثل تالشی 11
:: آموزش: ضرب المثل تالشی 10
:: آموزش: ضرب المثل تالشی 9
:: آموزش: ضرب المثل تالشی 8
:: آموزش: ضرب المثل تالشی 7
:: آموزش: ضرب المثل تالشی 6
:: آموزش: ضرب المثل تالشی 5
:: آموزش: ضرب المثل تالشی 4
:: آموزش: ضرب المثل تالشی 3
:: آموزش: ضرب المثل تالشی 2
:: اسطوره یا ایزد سیاگالش
:: گیاهان مناسب منطقه پره سر (3)
:: گیاهان مناسب منطقه پره سر (2)
:: گیاهان مناسب منطقه پره سر (1)
:: تالش چه ندارد!


غذا های تالشی

  • ووزه دلهَ (بادمجان توپر)
طرز تهیه این غذا بدین صورت می باشد که ابتدا بادمجان(باپوست) را در آب جوش می گذارند تا پخته شود. بعد از پخت با چاقویی وسط آنرا خالی می کنند و بدان نمک می زنند و سرخ می نمایند. سپس گردوی کوبیده شده را با پیاز خورد کرده قاطی می کنند و یک گوجه را تکه تکه کرده به همراه آنها می کوبند و بعد از اینکه این مواد کاملاً له شد به اندازۀ دلخواه به آن رُب آلوچه اضافه می‌کنند. و این مواد را داخل بادمجان ریخته و به همراه برنج می خوردند.

  • انار دون
پیاز را سرخ کرده و اناری را را با آن تفت می‌دادند سپس با پلو می‌خوردند و یا اینکه در شکم ماهی و مرغ پخته شده می‌ریختند که در این صورت غذای مهمانی‌های مجلل بود.

  • ووزه کوکو (کوکوی گردو)
مواد لازم: ویزَ (گردو) 3فنجان، تخم مرغ 3الی4 عدد. گردو را خُرد کرده و تخم مرغ‌ها را به آن می‌افزایند تا خوب هم بخورد. سپس آن را درون روغن داغِ تابه پهن می‌کنند.

  • خوراک عدس (مَجو majo)
برای تهیه این غذا، ابتدا عدس را بطور جداگانه داخل آب ریخته و می پزند و بدان گردوی خرد شده و رُب آلوچه یا انار و مقداری سبزی چوچاق و گشنیز اضافه می کنند و در آخر یک پیاز کامل داخل آن می گذارند تا همه با هم چند دقیقه ای پخت شود. وقتی تمام مواد پخته و آماده شد با گوشت‌کوب آنرا له می کردند و به همراه برنج مصرف می کردند.

  • پِندیرَه ویسوج(پنیر سرخ کرده)
معمولاً دامداران سوباتانی این غذا را در فصل بهار از نوعی پنیر تَر تهیه کرده و با برنج میل میکنند . برای تهیه این غذا پنیر تازه را در آب پنیر مقداری می جوشانند تا کمی سفت شده و هنگام برش دادن خورد نشود . سپس آن را به ضخامت تقریبی یک سانتی متر برش داده و در روغن محلی سرخ کرده و با برنج میل می کنند .

  • سوجا دیلَه (ساج ایچی)
این غذا از گوشت پر چرب گوسفند درست می شود . ابتدا گوشت گوسفند را خورد کرده و در ساج که قبلاً کمی روغن کره در داخل آن سرخ شده می ریزند و پس از اضافه کردن ادویه جات لازم و پخته شدن کامل مقداری ماست به آن اضافه کرده و هم می زنند و آن را روی آتش ملایم می گذارند تا دم کشیده و آماده استفاده شود .

  • دو آش (آش دوغ)  du aŝ
طرز تهیه این غذا که یکی از غذاهای مرسوم و رایج این منطقه است بدین صورت می باشد که دوغ را روی حرارت گذاشته و یک فنجان برنج سفیددانه و نصف لیوان از هر یک از نخود، لوبیا و عدس پخته شده به آن می افزایند و مدام هم می زنند و وقتی که غذا جا افتاد چند حبه سیر و یک لیوان گشنیز و برگ سیر به آن اضافه می کنند.

  • آرزِنا نون (نان ذرّت)
این نان از آرد ذرّت درست می شود که بسیار مقوّی و غذای سنگینی است . این نان معمولاً بصورت فتیر پخته می شود . در زمانهای قدیم دامداران ذرت زیاد می کاشتند که هم از شیر بلال و هم از آرد آن آن استفاده می کردند .

  • دوما رواَن (روزغن دمبه)
این روغن از دمبه گوسفند درست می شود . برای درست کردن آن ابتدا دمبه گوسفند را خورد کرده آن را روی آتش گرم می کنند . به تدریج دمبه ذوب شده و به روغن دمبه تبدیل می شود . سپس روغن تولید شده را کمی سرد کرده و قبل از جامد شدن در ظرفهای مخصوص سفالی بنام پتی ریخته و مدتها بدون اینکه فاسد شود از آن استفاده می کنند . معمولاً پس از ذوب شدن تکه های دمبه مقدار کمی از آن ها که روغن آن کاملاً ذوب و جدا شده ته ظرف باقی می ماند که به آن ” جِزلِق “ می گویند . جزلق را یا با نان و برنج می خورند و یا به خمیر نان فتیر اضافه کرده نان روغنی خوشمزه ای درست می کنند .

  • کومبَه
برای درست کردن این نان ، خمیر آماده شده را به اندازه کافی چونه کرده و کمی آن را پهن می کردند ، سپس خمیر را روی خاکستر داغ آتش گذاشته و روی آن را نیز با خاکستر داغ می پوشاندند . نان از دو طرف بالا و پایین پخته و سرخ می شد و پس از پختن با پارچه تمیزی خاکسترهای آن را پاک کرده و با یک تکه خمیر آغشته به روغن محلی روی آن را براق می کردند .

  • تَه نون (نان سنگی)
در زمانهای قدیم که امکانات کمتر بود ، دامداران سنگ صاف و بزرگی را تهیه کرده و در کنار آتش قرار می دادند ، پس از داغ شدن سنگ نان فتیر را به آن می چسباندن که پشت نان با داغی سنگ و روی آن با گرمی آتش سرخ می شد .


  • نان زری
مواد لازم: آرد برنج یک کیلو، آرد گندم یک لیوان، آب، نمک و روغن به میزان لازم، زرد چوبه یک چهارم قاشق غذا خوری، گردو 1 فنجان، ‌دارچین 1 قاشق چایخوری، شکر به اندازه دلخواه
ابتدا آرد را به همراه مقداری آب و نمک و خمیر مایه ورز می دهند تا خمیر شود وقتی خمیر آماده شد به مدت یک ساعت در جای گرمی نگهداری می کنند.
سپس در ظرفی دیگر آرد گندم و مقداری روغن ریخته و ورز می دهند تا خمیر شود و شکر، گردو، دارچین و زردچوبه به آن می افزایند و خوب مخلوط می کنند (مواد داخل خمیر)
وقتی این مواد آماده شد خمیر را روی سینی پهن می کنند و به اندازه یک قاشق از این مواد را داخل آن می ریزند و بعد خمیر را به گونه ای لا می زنند که مواد داخلش بیرون نریزد. سپس آنرا داخل تنور می گذارند تا پخته شود.

  • شَکَرنونŝkara non
آرد یک کیلو، پودر شکر نیم کیلو، تخم مرغ پنج عدد، روغن جامد نیم کیلو
آرد را با پودر شکر و تخم مرغ که 4تای آن بدون سفیده است و نیم کیلو روغن جامد، مخلوط می‌کنند. خمیر را آنقدر ورز می دهند تا پوک شود سپس به اندازه یک فندق از روی خمیر برداشته و به‌صورت گرد در می‌آورند و داخل یک سینی چرب قرار می‌دهند. وقتی همة خمیر بدین صورت در آمد روی آن را با انگشت‌دانه یا دانة خُلف تزئین می‌کنند. سپس روی آن را پوشانده و بر چراغ نفتی قرار می‌دهند تا پخته شود

  • زِرَنه نون zerananon
مواد لازم: آرد یک کیلو، زرده تخم مرغ 3 عدد، خمیر مایه 1 قاشق چایخوری، شکر و دارچین به میزان دلخواه، آب یا شیر به مقدار لازم
آرد را با مقداری آب یا شیر و زرده تخم مرغ و خمیر مایه مخلوط می کنند و آنقدر ورز می دهند که به دست نچسبد. وقتی خمیر بدین صورت درآمد به مدت یک ساعت آن‌را در پارچه‌ای قرار می‌دهند. تا ورز بیاید. سپس یک گلوله از روی خمیر برداشته و روی یک سینی با استفاده از وردنه آنرا به قطع نیم سانت پهن می کنند. سپس شکر و دارچین را باهم مخلوط کرده، داخل خمیر می ریزند و لا می زنند تا مواد نریزد و لبه اش را با دست تزئین می کنند و در تابه ای سرخ کرده و بعد از خنک شدن رویش پودر شکر می ریزند